Στα στενά περάσματα της αγοράς Μαχανέ Γεχούντα στην Ιερουσαλήμ, ανάμεσα σε πάγκους με φρέσκα λαχανικά και βότανα, ένα φυτό τραβά ολοένα και περισσότερο την προσοχή τον τελευταίο καιρό: το ρασάντ.
Το ρασάντ είναι ένα μικρό φαρμακευτικό βότανο, που χρησιμοποιείται παραδοσιακά για την καθημερινή υγεία και τη γενική ευεξία του σώματος.
Για τους πωλητές της αγοράς, το ρασάντ δεν είναι βιομηχανικό συμπλήρωμα ούτε φάρμακο φαρμακείου, αλλά ένα φυσικό φυτό στο οποίο αποδίδονται ιδιότητες καθαρισμού του οργανισμού, ενίσχυσης του ανοσοποιητικού και ανακούφισης από ήπιες ενοχλήσεις. Από αραβικές γειτονιές γύρω από την Ιερουσαλήμ, το φυτό φτάνει στην καρδιά της Μαχανέ Γεχούντα και σταδιακά γίνεται ένας σιωπηλός σύνδεσμος ανάμεσα στις αραβικές και εβραϊκές κοινότητες.
Πώς έγινε το ρασάντ η νέα τάση υγείας στην αγορά Μαχανέ Γεχούντα;
Ένα γκρίζο πρωινό σκεπάζει την αγορά της Ιερουσαλήμ. Το άρωμα του υγρού κόλιανδρου γεμίζει τον αέρα, ενώ στους πάγκους στοιβάζονται μαϊντανός, δυόσμος, ζαατάρ, φασκόμηλο και άνηθος. Όμως ένα πράγμα εξαφανίζεται πολύ γρήγορα: το ρασάντ. Αυτό το σκούρο πράσινο βότανο δεν χρειάζεται διαφήμιση· μέσα σε λίγα λεπτά εξαντλείται.
Νέοι, γιαγιάδες με παλιές συνταγές, οικογένειες από διαφορετικά υπόβαθρα και σεφ που αναζητούν αυθεντικά υλικά κάνουν όλοι την ίδια ερώτηση: έφτασε σήμερα το ρασάντ;
Το ρασάντ είναι ένα άγριο φαρμακευτικό βότανο που χρησιμοποιείται εδώ και γενιές στον αραβικό κόσμο ως μέρος της καθημερινής φροντίδας της υγείας. Δεν είναι χημικό συμπλήρωμα, ούτε παυσίπονο, ούτε άμεση λύση. Οι ιδιότητές του μεταδίδονται από γενιά σε γενιά: βοήθεια στην πέψη, ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού και διατήρηση της γενικής ισορροπίας του σώματος.
Τα τελευταία χρόνια, το ρασάντ έχει ξεπεράσει κοινωνικά όρια μέσα στην ίδια την Ιερουσαλήμ. Από τις αρχές της εβδομάδας, δεμάτια καλλιεργημένα σε αραβικές περιοχές όπως το Σουάφατ, το Μπεΐτ Σαφάφα και το Αμπού Γκος φτάνουν στην αγορά και εξαντλούνται γρήγορα στη Μαχανέ Γεχούντα.
Γιατί το ρασάντ έγινε σύμβολο συνύπαρξης στην Ιερουσαλήμ;
Το φυτό πέρασε από μια μορφή γαστρονομικής μεταμόρφωσης. Αυτό που κάποτε συνδεόταν σχεδόν αποκλειστικά με τις αραβικές κοινότητες, εξελίχθηκε σε μια ευρύτερη τάση. Το ρασάντ μπαίνει σε σαλάτες, ψιλοκόβεται στο χούμους με λεμόνι και ελαιόλαδο και αναζητείται από όλο και περισσότερους. Η ζήτηση αυξάνεται, η προσφορά είναι περιορισμένη και το φυτό εξαφανίζεται γρήγορα από τους πάγκους.
Κοντά σε έναν από τους πάγκους βρίσκεται το φαρμακείο Μπακσί. Πολλοί πελάτες προσπερνούν βιταμίνες και συμπληρώματα, προτιμώντας ένα φτηνό δεμάτι ρασάντ. Σύμφωνα με τους ίδιους, ο κνησμός μειώνεται, οι πονοκέφαλοι υποχωρούν και άλλες καθημερινές ενοχλήσεις αμβλύνονται. Το ρασάντ θεωρείται φυσικό μέσο, χωρίς συνταγή. Όταν ένας πελάτης, που ήδη μασούσε ένα κοτσάνι ρασάντ, ρωτήθηκε πώς αντέχει την πικάντικη γεύση του, απάντησε απλά: «Είναι φαγητό, όχι φάρμακο».
Δεν πρόκειται μόνο για μια επιλογή υγείας. Είναι ένας τρόπος ζωής.
Και στη Μαχανέ Γεχούντα, ανάμεσα σε καλάθια με ραπανάκια, κουνουπίδια και καυτερές πιπεριές, το ρασάντ εμφανίζεται και εξαφανίζεται. Πράσινο, απλό, χωρίς επίδειξη. Ίσως αυτό το μικρό αλλά ανθεκτικό φυτό να θυμίζει στους κατοίκους της Ιερουσαλήμ μια βασική αλήθεια: η υγεία είναι απαραίτητη για όλους, Εβραίους και Άραβες. Και ο Χασάν, ένας από τους πωλητές, το πουλά σε όλους με χαμόγελο και ευχές για καλή υγεία, σχεδόν χωρίς κέρδος.
