Η Ιερουσαλήμ συνεχίζει να επανασχεδιάζει το μέλλον της ξεκινώντας από τα βαθύτερα στρώματα του αστικού της ιστού. Σε έναν χώρο που για δεκαετίες λειτουργούσε ως καθαρά επιχειρησιακό αμαξοστάσιο λεωφορείων, σχεδιασμένο για την κίνηση και όχι για την καθημερινή αστική ζωή, παίρνει σήμερα σάρκα και οστά ένα από τα πιο φιλόδοξα έργα αστικού μετασχηματισμού της πόλης την τελευταία δεκαετία. Το συγκρότημα του αμαξοστασίου της Έγκεντ, στη συνοικία Ταλπιότ, στη συμβολή της οδού Μοσέ Μπαράμ με τον δρόμο προς τη Χεβρώνα, προορίζεται να μετατραπεί σε μια εντατική αστική περιοχή που θα συνδυάζει κατοικία, εργασία, εμπόριο, πολιτισμό και δημόσιες μεταφορές σε μητροπολιτική κλίμακα.
Η τοπική επιτροπή πολεοδομίας και δόμησης συνέστησε την επίσημη κατάθεση του σχεδίου, το οποίο προωθείται από τον Δήμο Ιερουσαλήμ σε συνεργασία με την Έντεν, τη δημοτική εταιρεία οικονομικής ανάπτυξης. Για τους πολεοδόμους, ο χώρος θεωρείται στρατηγικός κόμβος στην ανανέωση της Ταλπιότ και στη συνέχιση της τάσης για μεγαλύτερη πυκνότητα και ανάπτυξη καθ’ ύψος στο νότιο τμήμα της πόλης. Δεν πρόκειται πλέον για μια απομονωμένη βιομηχανική ζώνη, αλλά για μέρος ενός ενεργού αστικού πλέγματος, που στηρίζεται σε τρεις προγραμματισμένες γραμμές ελαφρού σιδηροδρόμου – μπλε, μωβ και τιρκουάζ – και συνδέεται άμεσα με βασικούς οδικούς άξονες όπως ο δρόμος προς τη Χεβρώνα, η οδός Πιερ Κένιγκ και η Γιαντ Χαρούτσιμ.
Πώς αλλάζει το έργο του αμαξοστασίου της Έγκεντ στην Ταλπιότ τον αστικό χάρτη της Ιερουσαλήμ;
Το σχέδιο καλύπτει περίπου 73 ντουναμ και προβλέπει την κατεδάφιση του υφιστάμενου αμαξοστασίου και την ανέγερση στη θέση του ενός πολυλειτουργικού αστικού συγκροτήματος. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, θα κατασκευαστούν οκτώ οικιστικοί πύργοι ύψους από 13 έως 50 ορόφους, οι οποίοι θα εδράζονται σε ενεργά βάθρα που θα φιλοξενούν εμπορικές και επαγγελματικές χρήσεις. Συνολικά προβλέπονται περίπου 2.000 κατοικίες, εκ των οποίων τουλάχιστον το 20 τοις εκατό θα είναι μικρά διαμερίσματα έως 80 τετραγωνικά μέτρα, καθώς και περίπου 1.000 κατοικίες για μακροχρόνια μίσθωση διάρκειας τουλάχιστον 20 ετών.
Πέρα από την κατοικία, το σχέδιο περιλαμβάνει περίπου 60.000 τετραγωνικά μέτρα χώρων απασχόλησης σε ξεχωριστό κτίριο, περίπου 9.200 τετραγωνικά μέτρα εμπορικών χρήσεων, δημόσιους χώρους, εκπαιδευτικά και πολιτιστικά ιδρύματα, καθώς και αθλητικές εγκαταστάσεις. Σε αυτές περιλαμβάνονται μια πισίνα, με τη δυνατότητα δημιουργίας γηπέδου ποδοσφαίρου επάνω της, και ένα κλειστό γήπεδο καλαθοσφαίρισης. Κάτω από το επίπεδο του δρόμου προβλέπονται εκτεταμένοι υπόγειοι χώροι στάθμευσης με υποδομές φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων, καθώς και ένα υπόγειο αμαξοστάσιο λεωφορείων έκτασης περίπου 7 ντουναμ, διατηρώντας τον συγκοινωνιακό χαρακτήρα του χώρου σε σύγχρονη αστική μορφή.
Ο δημόσιος χώρος κατέχει κεντρική θέση στη φιλοσοφία του έργου. Μια αστική πλατεία, διαμορφωμένοι ανοικτοί χώροι, πεζόδρομοι και ποδηλατόδρομοι, παιδικές χαρές, πράσινο και υδάτινα στοιχεία σχεδιάζονται με στόχο τη δημιουργία ζωντανών και ενεργών δρόμων. Η προτεραιότητα στις δημόσιες μεταφορές και στη μετακίνηση πεζών εντάσσεται σε μια ευρύτερη αντίληψη βιώσιμης αστικής ανάπτυξης.
Το έργο υποβλήθηκε από τον Όμιλο Νέτσμπα και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Γιγκάλ Λέβι. Αποτελεί μέρος του γενικού σχεδίου Ταλπιότ 2040, ενός στρατηγικού πλαισίου που στοχεύει στη μετατροπή της παλιάς βιομηχανικής ζώνης σε έναν από τους κορυφαίους αστικούς πόλους της Ιερουσαλήμ για επιχειρήσεις, κατοικία και πολιτισμό.
Σύμφωνα με τον δήμαρχο Ιερουσαλήμ, Μοσέ Λιόν:
«Η Ταλπιότ μετατρέπεται σε μια προηγμένη και καινοτόμο περιοχή στην καρδιά της Ιερουσαλήμ. Η περιοχή βρίσκεται σε μια δυναμική φάση σχεδιασμού και υλοποίησης χωρίς προηγούμενο. Αυτό ακριβώς είχαμε στο μυαλό μας όταν εγκρίναμε το γενικό σχέδιο Ταλπιότ 2040. Σήμερα βλέπουμε αυτό το όραμα να παίρνει μορφή και να υλοποιείται στο περιβάλλον του, δημιουργώντας μια νέα και εντυπωσιακή αστική συνέχεια. Αυτή είναι η εικόνα του μέλλοντος και είμαι περήφανος γι’ αυτό».
Ο μετασχηματισμός της Ταλπιότ δεν αποτελεί μεμονωμένη εξέλιξη. Εντάσσεται σε μια σειρά μεγάλων αστικών έργων που προωθεί η Ιερουσαλήμ τα τελευταία χρόνια, με στόχο την αντιμετώπιση της στεγαστικής έλλειψης, τις αλλαγές στα πρότυπα απασχόλησης και τον ανταγωνισμό μεταξύ πόλεων για νέους κατοίκους και επιχειρήσεις. Στην περίπτωση του αμαξοστασίου της Έγκεντ, το έργο λειτουργεί ως κρίσιμη δοκιμασία: κατά πόσο μια πόλη που έχει συνηθίσει να αναπτύσσεται με προσοχή και υπό το βάρος της ιστορίας μπορεί να δημιουργήσει σχεδόν από το μηδέν μια πυκνή, ψηλή και φιλόδοξη περιοχή χωρίς να διαταράξει την εύθραυστη ισορροπία του αστικού της χαρακτήρα.
