Η σημερινή Ιερουσαλήμ μοιάζει με πόλη σε μόνιμο εργοτάξιο. Κλειστοί δρόμοι, έντονη κυκλοφορία, ανοιχτές εκσκαφές και συνεχή έργα του τραμ διαμορφώνουν την καθημερινότητα. Η σκόνη αιωρείται στον αέρα, τα πεζοδρόμια μοιάζουν προσωρινά και ακόμη και οι πιο σύντομες μετακινήσεις απαιτούν χρόνο και υπομονή. Η ρουτίνα γίνεται μηχανική: δουλειά, μετακίνηση, επιστροφή στο σπίτι. Σε αυτή τη διαδικασία πολλοί σταματούν να κοιτούν γύρω τους. Δεν χάνεται μόνο ο χρόνος, αλλά και η ικανότητα να σταματάς, να αναπνέεις και να αντιλαμβάνεσαι τη ζωή πέρα από τον διαρκή θόρυβο.
Γιατί ο Κήπος των Ρόδων της Ιερουσαλήμ είναι σχεδόν πάντα άδειος;
Κρυμμένος σε κοινή θέα, κοντά στην Κνεσέτ και τα κυβερνητικά κτίρια, ο Κήπος των Ρόδων της Ιερουσαλήμ, γνωστός και ως Κήπος Wohl, συνεχίζει να υπάρχει σιωπηλά. Ένας από τους παλαιότερους δημόσιους κήπους της πόλης, ανακαινίστηκε τα τελευταία χρόνια με βελτιώσεις στα μονοπάτια, στα υδάτινα στοιχεία και στο πράσινο. Τις μέρες αυτές, όταν ο χειμωνιάτικος ήλιος διαπερνά τα σύννεφα, ο κήπος μοιάζει αποκομμένος από την πόλη γύρω του: ήρεμο νερό, πράσινο, πουλιά και μια σιωπή που γίνεται όλο και πιο σπάνια στην Ιερουσαλήμ. Δεν είναι τουριστικό αξιοθέατο ούτε χώρος αναψυχής, αλλά ένας περιποιημένος αστικός χώρος που υπάρχει εκεί κάθε μέρα, ενώ για πολλούς κατοίκους της Ιερουσαλήμ η ίδια η ζωή απλώς περνά δίπλα τους.
