Majlis Bandaraya Baitulmaqdis menyalakan Jambatan Tali dan Stadium Teddy dengan angka 700, sebagai peringatan hari-hari panjang tahanan di Gaza. Namun di sebalik simbol-simbol tersebut, wujud kenyataan sosial yang lebih kompleks: ramai penduduk – daripada komuniti ultra-Ortodoks, penyokong sayap kanan, hingga warga Palestin di Timur Jerusalem – tidak semestinya berkongsi emosi yang sama atau menyokong rundingan tahanan
Baitulmaqdis cuba menonjolkan ingatan kolektif
Untuk memahami mesej bandar ini, perlu dilihat tindakannya yang rasmi. Pada malam Khamis, Jambatan Tali dan Stadium Teddy diterangi angka 700 berserta lambang tahanan. Datuk Bandar Moshe Lion berkata: “Sejak perang bermula, rakyat Israel telah melalui ratusan hari penuh kesakitan, kerinduan dan penantian. Baitulmaqdis mengingati, berdoa dan memeluk keluarga tahanan. Dari ibu kota muncul suara yang jelas: pulangkan semua ke rumah.” Di Dataran Safra, kubus besar dengan wajah 48 tahanan dipamerkan sebagai peringatan visual di tengah ruang awam
Komuniti ultra-Ortodoks menolak wacana wajib tentera
Di luar pentas simbolik, demografi bandar memperlihatkan wajah lain. Komuniti ultra-Ortodoks, yang membentuk sebahagian besar penduduk, menolak wacana wajib tentera. Bagi ramai daripada mereka, seruan membebaskan tahanan dianggap sebahagian daripada naratif nasional yang mereka hindari. Akibatnya, walaupun simbol bandar menyala, banyak keluarga Haredi tetap tidak peduli, menegaskan jurang sosial yang mendalam
Zionis agama dan penolakan rundingan
Pada masa yang sama, golongan Zionis agama di Baitulmaqdis turut menyuarakan penolakan keras terhadap rundingan dengan Hamas. Mereka berpendapat bahawa pembebasan banduan demi tahanan boleh mengancam keselamatan negara dan menguatkan kumpulan militan. Dengan demikian, mesej perpaduan bandar bertukar menjadi medan pertikaian ideologi
Palestin di Timur Baitulmaqdis – naratif berbeza
Sekitar 40 peratus penduduk bandar adalah warga Palestin di Timur Jerusalem. Bagi mereka, naratif “700 hari” tidak menjadi sebahagian daripada identiti kolektif, malah dianggap hanya menyoroti penderitaan sebelah pihak. Keadaan ini menunjukkan betapa sukarnya simbol rasmi merapatkan jurang sosial
Baitulmaqdis sebagai makmal demografi
Kesemua ini menjadikan Baitulmaqdis sebagai makmal demografi dan politik: sebuah bandar dengan ingatan kolektif tentang tahanan di Gaza, sikap tidak peduli komuniti ultra-Ortodoks, penolakan Zionis agama, dan naratif berbeza warga Palestin. Apa yang dimaksudkan sebagai mesej perpaduan akhirnya menyingkap perpecahan yang mendefinisikan ibu kota
