Plac Muru Zachodniego w Jerozolimie wygląda w tych dniach inaczej niż zwykle. Duże obszary zostały tymczasowo zamknięte, ustawiono metalowe ogrodzenia, a funkcjonalne stanowiska przeniesiono w alternatywne lokalizacje. Od odwiedzających oczekuje się dostosowania do nowej rzeczywistości, w której jedno z najświętszych miejsc na świecie łączy teraz żywą modlitwę z pracami głębokich wykopalisk.
Dlaczego Prowadzone Są Wykopaliska Pod Placem Muru Zachodniego w Jerozolimie?
Prace przy Murze Zachodnim w Jerozolimie odbywają się raz na rok lub dwa i są prowadzone przez Izraelski Urząd Starożytności w koordynacji z władzami religijnymi oraz administracją obiektu. Cel jest jasny: zbadać warstwy pod placem i dokładnie udokumentować pozostałości Jerozolimy z różnych okresów – epoki Drugiej Świątyni, okresu rzymskiego i bizantyjskiego. Dzięki tym wykopaliskom badacze starają się zrozumieć, jak Jerozolima była budowana, niszczona i odbudowywana, miasto, które przez tysiące lat było bijącym sercem wiary, polityki i kultury.
Poszukiwania nie dotyczą jednego wielkiego „skarbu”, lecz drobnych szczegółów, które składają się na szerszy obraz. Starożytne posadzki, kanały odwadniające, mury oporowe, monety, fragmenty ceramiki i pozostałości budowli świadczą o codziennym życiu, które toczyło się w Jerozolimie, wokół Wzgórza Świątynnego i Muru Zachodniego, przez niemal dwa tysiące lat. Oprócz tego badane są także pozostałości dawnych budynków modlitewnych, rytualnych łaźni i innych elementów, z których każdy dodaje kolejną linijkę do trwającej historii Jerozolimy.
Jak Wygląda Modlitwa przy Murze Zachodnim w Jerozolimie Podczas Wykopalisk?
Tymczasem zimowa pogoda jest szara i zimna, ale prace przy Murze nie przyćmiewają tego, co dzieje się w pobliżu świętych kamieni. Modlitwa, ceremonie, rutyna świętości i historia odkrywana warstwa po warstwie. Życie na placu toczy się niemal bez zmian dzięki starannemu planowaniu – strefy modlitwy są zachowane i w pełni funkcjonalne.
Na przykład w części dla kobiet panuje ta sama znajoma cisza. Kobiety w każdym wieku stoją, siedzą lub opierają się o kamienie, każda na swój sposób w skupieniu zbliżając się do Stwórcy. Bez dramatu i bez hałasu, tylko cicha koncentracja, osobisty wewnętrzny dialog towarzyszący wdzięczności, błaganiom i prośbom o zbawienie oraz pomoc.
W przeciwieństwie do tego, w części dla mężczyzn scena jest zupełnie inna. Uroczystości bar micwy, okrzyki radości. Zwoje Tory są unoszone w powietrze, słychać śpiew i taniec. Świętość i zwyczaje nie są zawieszane z powodu wykopalisk, po prostu trwają obok nich.
Co Ujawniają Wykopaliska na Temat Historii Muru Zachodniego w Jerozolimie?
W tym samym czasie bardziej otwarta część placu Muru Zachodniego w Jerozolimie, gdzie odbywają się ceremonie Dnia Pamięci i wydarzenia państwowe, wygląda teraz na rozległą i pustą. Ogrodzenia, narzędzia pracy i odsłonięta ziemia podkreślają przepaść między kamieniem wydobywanym z pradawnych głębin a teraźniejszością. To tak, jakby z głębokiej warstwy historycznej zdjęto pokrywę, budząc na nowo ciekawość tego, co wydarzyło się tu w odległej przeszłości i na przestrzeni dziejów narodu żydowskiego.
Wykopaliska pokazują, że Mur Zachodni nie jest miejscem zamrożonym w czasie, lecz żywą, oddychającą przestrzenią. Archeologia nie szkodzi jego przeznaczeniu, przeciwnie, wzmacnia je. Przypomina, że świętość tego miejsca była budowana stopniowo, warstwa po warstwie, pokolenie po pokoleniu. Nawet gdy plac się kurczy, a ziemia zostaje odsłonięta, modlitwa nie ustępuje. Pomiędzy pyłem wykopalisk a chłodem Jerozolimy staje się jasne, że nawet gdy ziemia jest rozkopywana, a buldożery zanurzają się w sercu przeszłości, Mur pozostaje nienaruszony, słuchający i święty.
