Barabara ya Bar Ilan mjini Baitulmaqdis inageuka kuwa vurugu. Mapipa ya taka yanawaka moto, mabasi yanakwama kwenye vizuizi vya ghafla, na umati wa Waharedi wanatupa mawe kuelekea polisi. Huu si mzozo wa barabarani pekee, bali ni kioo cha mgongano wa utambulisho wa kina zaidi. Sheria ya kijeshi inakuwa uwanja wa mapambano ya maadili, ikibua swali ikiwa Israeli ni taifa moja kwa raia wote au ukweli mbili sambamba zinazokaa pamoja.
Sheria ya Kijeshi kama Chanzo cha Mlupuko
Chanzo cha hasira ni pendekezo la sheria ya kijeshi. Waandamanaji wanataka msamaha kamili kutoka kwa huduma ya kijeshi, wakiamini kwamba makubaliano yoyote ni tishio kwa maisha yao ya kidini. Kufungwa kwa Barabara ya Bar Ilan na kuchomwa kwa mapipa ya taka si vitendo vya maandamano pekee bali pia ni tamko la kielelezo – jamii inayoamua sheria zake kinyume na sheria ya dola. Vurugu hizi zinakuwa alama ya kitaifa ya mjadala kuhusu usawa na utambulisho.
Polisi Wakikabiliana na Vurugu
Polisi wa Wilaya ya Baitulmaqdis kwa kushirikiana na Polisi wa Mpakani wanajaribu kurejesha utulivu. Wanatoa maagizo ya kutawanyika, wanatumia vifaa vya kudhibiti umati, na wanawakamata washukiwa. Hata hivyo vurugu zinaendelea, zikionyesha pengo kati ya utekelezaji wa sheria na upinzani wa jamii. Dunia mbili zinagongana Baitulmaqdis – ukuu wa sheria dhidi ya madai ya msamaha. Kama Polisi wa Israeli walivyosema: “Polisi wa Israeli watamruhusu mtu yeyote kuandamana ndani ya mipaka ya sheria, lakini watakabiliana na usumbufu, mashambulizi dhidi ya maafisa na ghasia zenye vurugu zinazokiuka sheria.”
